تکنولوژی آموزشی           در هزاره سوم

دانشگاه مجازی در ایران

( مسعود آزاد دانشجوی کارشناسی ارشد تکنولوژی آموزشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه)

Email: azad_masod@yahoo.com

 پذیرفته شده در همایش ملی نقش فناوری اطلاعات و ارتباطات در توسعه آموزش

 چکیده :

آن چه مسلم است، دنياي قرن بيست و يكم در واقع دنياي استيلاي فناوري نوين اطلاعات و دنياي شتابزدگي تاريخ به لحاظ تغييرات و تكثرات شتاب آميز علمي، اقتصادي، فرهنگي و سياسي خواهد بود. سيستم هاي آموزشي در يك جامعه و به تبع آن آموزش و پرورش، قادر نخواهد بود هم چون جزيره اي خود را منفك از ديگر نهادهاي اجتماعي، ملي و فعل و انفعالات گسترده­ي بين المللي در دهكده­ي جهاني بداند، زيرا جامعه­ي آموزشي هم به لحاظ تجربه­گرايي تاريخي و هم به لحاظ شرايط ويژه­اي كه قرن بيست و يكم را احاطه خواهند نمود. رابطه بین کیفیت زندگی و فناوری همواره از دوران انقلاب صنعتی موضوعی دیرینه برای منتقدان اجتماعی و فلاسفه بوده است، به گونه ای که در عصر حاضر صحبت از کیفیت زندگی بدون استفاده از ابزارهای فناوری امکانپذیر نمی باشد؛ دانشگاه مجازی نیز یکی از دستاوردهای ارائه شده توسط فناوری است، که می تواند با بهره گیری از تکنولوژی و امکانات ارتباطی، بسیاری از مشکلات موجود بر سر راه تحصیل علم در هزاره جدید را بر طرف سازد. از آنجایی که مهمترین اهداف استفاده از سیستم آموزش مجازی در مقابل روش سنتی، کاستن از رفت و آمدها و صرفه جویی در وقت و هزینه و در ضمن یادگیری بهتر و آسان تر می باشد ، با توجه به پهناور و گسترده بودن کشور ایران و پراکنده بودن واحدهای دانشگاهی در سراسر ایران ، ضرورت ایجاب می نماید که با سیستم آموزش مجازی و مشکلات موجود بر سر راه تأسیس این مراکز آشنا شویم.                                                                                                                               

واژه های کلیدی: دانشگاه مجازی، آموزش الکترونیکی، فناوری اطلاعات.

مقدمه :

 با توجه به رشد سریع و روز افزون علوم و تولید سریع دانش که هر روزه بر سرعت تولید آن نیز افزوده می شود، روشهای آموزشی سنتی دیگر جوابگوی نیاز بشر امروزی برای یادگیری و حرکتی همگام با دانش روز نمی باشند. این مشکل به صورتی اساسی تر در سطح دانشگاهها متبلور می شود، جایی که دانشجویان رشته های مختلف آخرین مرحله آموزش را قبل از مواجه با مسائل در دنیای واقعی تجربه می کنند و زمان نسبتأ زیادی را هم صرف این کار می کنند. اما مشکلات بسیاری از قبیل رفت و آمد، نبود امکانات کافی، عدم دسترسی به منابع گوناگون و... باعث می گردد تا تحصیل در دانشگاهها با خیل افرادی روبرو شود که متقاضی ترک تحصیل اند، لذا دانشگاه مجازی یکی از راه حل های ارائه شده برای رفع مشکلات موجود می باشد، این نوع دانشگاه می تواند با بهره گیری از تکنولوژی و امکانات ارتباطی، بسیاری از مشکلات موجود بر سر راه تحصیل علم در هزاره جدید را بر طرف سازد. کشور ما نیز برای جا نماندن از این قافله، نیازمند به حرکت به سوی دانشگاه مجازی بوده و باید به سرعت در جهت قانونمند کردن و سازماندهی این موضوع تصمیم گیری، و فعالیت های لازم را انجام دهد. در این مقاله سعی برآن است تا ابتدا به مفهوم دانشگاه مجازی در ایران پرداخته شود و سپس مشکلات موجود در تأسیس این نوع دانشگاه در ایران، مورد بررسی قرار گیرد، و در آخر چند راه حل پیشنهادی ارائه گردد.